آسمون کبود >>> ايرج مهديان

بازم تنگه غروبه ای خدا دلم تنگه
هر جا که برم من آسمون همين رنگه
ای آسمون کبود مگه من چه بد کردم
که دلم ز دام بلا نشود رها يک دم

دانی دلم چه خواهد شهد از لبش چشيدن
از او به يک اشاره از من به سر دويدن
ای آن که در ره تو از جان و سر گذشتم
از کوچه تو ديشب با چشم تر گذشتم
ای آسمون کبود مگه من چه بد کردم
که دلم ز دام بلا نشود رها يک دم

بازم تنگه غروبه ای خدا دلم تنگه
هر جا که برم من آسمون همين رنگه
ای آسمون کبود مگه من چه بد کردم
که دلم ز دام بلا نشود رها يک دم

دانی دلم چه خواهد شهد از لبش چشيدن
از او به يک اشاره از من به سر دويدن
ای آن که در ره تو از جان و سر گذشتم
از کوچه تو ديشب با چشم تر گذشتم
ای آسمون کبود مگه من چه بد کردم
که دلم ز دام بلا نشود رها يک دم