بت چين >>> مرضيه

لینک 2

پيش اهل حرم و دير زبون شد دل من

باشد از لعل تو یک باشد از لعل تو یک
بوسه تمنا تمنای دلم
خدا وای و دلم عزیز وای و دلم
میکشم خجلت از این میکشم خجلت از این
خواهش بی بیجای دلم
خدا وای و دلم عزیز وای و دلم 

عاشق روی توام  بسته موی توام  کشته بوی توام
جانم آه ساکن خدا کوی تو ام
جانم آه ساکن خدا کوی تو ام
 
من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفائی
عزیز من که تو بی مهر و وفائی
عهد نابستن از آن به که ببندی و نپائی
عزیز من  که ببندی و نپائی

دوستان منع کنندم  که چرا دل به تو دادم
باید اول ز تو پرسم  که چنین خوب و چرائی
عزیز من که چنین خوب و چرائی

ای بت چین ای بت چین ای بت چین ای صنم 
حور وش ماه جبین ماه جبین ای صنم
من از تو دوری نتوانم دگر
کز تو صبوری نتوانم دگر عزیز دلم

هر که تو را ديد و ز خود ديد و ز خود دل بريد
رفت ز خود هر که رخت را و رخت را بديد
من از تو دوری نتوانم دگر
کز تو صبوری نتوانم دگر عزیز دلم

زلف و به رخساره
چو افشان کنی چو افشان کنی چو افشان کنی
حالت جمعی تو پریشان کنی پریشان کنی پریشان کنی
وایو بحال دل شیدا دل شیدای من
من از تو دوری نتوانم دگر
کز تو صبوری نتوانم دگر عزیز دلم