دو پرنده >>> ليلا فروهر

دو تا پرنده هستیم  رو شاخه های غربت
نه اهل قصه گفتن  نه خوندن و نه صحبت
ما بس که نپریدیم  پریدن یادمون رفت
تو راه موندیم و دیگه  رسیدن یادمون رفت
نه رفیقی  نه سلامی
نه کسی  با یه پیامی
رو درختی تنها توی دشت و صحرا بی پناهیم
سر توی بال هم  اما باز محتاج  یه نگاهیم
پاک و معصوم  بی گناهیم
خالی از حرف پر آهیم
دو تا پرنده هستیم  رو شاخه های غربت
نه اهل قصه گفتن  نه خوندن و نه صحبت
ما بس که نپریدیم  پریدن یادمون رفت
تو راه موندیم و دیگه رسیدن یادمون رفت

دو تا پرنده هستیم  رو شاخه های غربت
نه اهل قصه گفتن  نه خوندن و نه صحبت
ما بس که نپریدیم  پریدن یادمون رفت
تو راه موندیم و دیگه  رسیدن یادمون رفت
هر زمستون  که میمیریم
تو بهار باز  جون می گیریم
تنای سرد ما  واسه دست آفتاب  بیقراره
تا بهارو دیدن  چاره ما تنها  انتظاره
انتظاره انتظاره  چاره تنها انتظاره
دو تا پرنده هستیم  رو شاخه های غربت
نه اهل قصه گفتن  نه خوندن و نه صحبت
ما بس که نپریدیم  پریدن یادمون رفت
تو راه موندیم و دیگه  رسیدن یادمون رفت
دو تا پرنده هستیم  رو شاخه های غربت
نه اهل قصه گفتن  نه خوندن و نه صحبت
ما بس که نپریدیم پریدن یادمون رفت
تو راه موندیم و دیگه رسیدن یادمون رفت
دو تا پرنده هستیم  رو شاخه های غربت
نه اهل قصه گفتن  نه خوندن و نه صحبت
ما بس که نپریدیم  پریدن یادمون رفت
تو راه موندیم و دیگه  رسیدن یادمون رفت