|
|
|
|
|
با آنكه همچون اشك غم
بر خاك ره افتاده ام من با آنكه هر شب ناله ها چون مرغ شب سرداده ام من در سر ندارم هوسي چشمي ندارم به كسي آزاده ام من با آنكه از بي حاصلي سر در گريبانم چو گل شادم كه از روشندلي پاكي ز دامانم چو گل خندان لب و خونين جگر مانند جام باده ام آزاده ام من يارب چو من افتاده اي كو افتاده آزاده ای كو تا رفته از جانم برون سودای هستي آسوده ام آسوده از غوغاي هستي گلبانگ مستي آفرين همچون رهي سرداده ام من مرغ شباهنگم ولي در دام غم افتاده ام من خندان لب و خونين جگر مانند جام باده ام آزاده ام من اولین ترانه هایده در 26 سالگی ( 1347 ) با ارکستر گلها شعر : رهی معیری آهنگ : علی تجویدی |
||
|
|
|
|
|
ایران ای سرای امید ایران ای سرای امید بر بامت سپیده دمید |
||
|
|
|
|
|
می گذرد در شب آیینه رود
خفته هزاران گل در سینه رود گلبـن لبخند فردایی موج سر زده از اشک سیمینه رود فراز رود نغمه خوان شکفته باغ کهکشان می سوزد شب در این میان رود و سرودش اوج و فرودش می رود تا دریای دور باغ آیینه دارد در سینه می رود تا ژرفای دور موجی در موجی می بندد بر افسون شب می خندد با آبی ها می پیوندد فردا رود افشان ابریشم در دریا می خوابد خورشید از باغ خاور می روید بر دریا می تابد موجی در موجی می بندد بر افسون شب می خندد با آبی ها می پیوند فردا رود طغیان شورافکن در دریا می خـوابد خورشید از شرق سوزان می روید بر دریا می تابد موجی در موجی می بندد بر افسون شب می خندد با آبی ها می پیوندد |
||